ច្បាប់បាល់ទាត់៖ ៧ ចំណុចក្នុង ៩០ នាទី
ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គឺជាក្របខណ្ឌដែលកំណត់របៀបប្រកួតរវាងក្រុមពីរ ដោយក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករអតិបរមា ១១ នាក់ និងការប្រកួតធម្មតាមាន ៩០ នាទី បែងជា ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី។ ស្ថាប័នកំណត់ច្បាប់សំខា...
ច្បាប់បាល់ទាត់៖ ៧ ចំណុចក្នុង ៩០ នាទី
ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គឺជាក្របខណ្ឌដែលកំណត់របៀបប្រកួតរវាងក្រុមពីរ ដោយក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករអតិបរមា ១១ នាក់ និងការប្រកួតធម្មតាមាន ៩០ នាទី បែងជា ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី។ ស្ថាប័នកំណត់ច្បាប់សំខាន់គឺក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ខណៈសហព័ន្ធបាល់ទាត់ពិភពលោក គ្រប់គ្រងការប្រកួតធំៗដូចជា ពានពិភពលោក ២០២៦ ដែលមានទីក្រុងលոսអង់ជឺឡេសធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះចំនួន ៨ ប្រកួត។ គោលដៅសាមញ្ញគឺរកគ្រាប់បាល់ច្រើនជាងគូប្រកួត ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវយល់ពីការចាប់ផ្តើម ការបោះបាល់ចូល ការទាត់ជ្រុង ការទាត់សេរី បាល់ពិន័យ និងការហាមក្រៅល្បែង។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺកុំវាយតម្លៃស្ថានភាពតាមការឈររបស់កីឡាករតែម្នាក់; ត្រូវមើលខ្សែការពារចុងក្រោយ និងពេលបាល់ត្រូវបានបញ្ជូនជានិច្ច។
[រូបភាព៖ កីឡាករបាល់ទាត់ពីរក្រុមឈរត្រៀមប្រកួតលើទីលានពណ៌បៃតងក្រោមពន្លឺថ្ងៃ]
បើចង់រៀនច្បាប់ឲ្យលឿន សូមចាប់ផ្តើមពីសេចក្តីសង្ខេបដែលអាចប្រើមើលពេលប្រកួតបាន។
ចំណុចសំខាន់បំផុត៖ តើអ្នកចាប់ផ្តើមត្រូវចាំអ្វីមុនគេ?
អ្នកចាប់ផ្តើមគួរចាំច្បាប់មូលដ្ឋាន ៧ ក្រុម៖ ចំនួនកីឡាករ ពេលប្រកួត ការចាប់ផ្តើម ការចេញបាល់ ការហាមក្រៅល្បែង កំហុស និងការដាក់ទណ្ឌកម្ម។ ការយល់ចំណុចទាំងនេះគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អានស្ថានការណ៍ភាគច្រើនក្នុងការប្រកួត ៩០ នាទី។ កុំចាប់ផ្តើមពីច្បាប់លម្អិតដ៏ស្មុគស្មាញ ដូចជា ការប៉ះបាល់ដោយចេតនា ឬការរំខានអ្នកការពារ មុនពេលយល់ពីរបៀបដែលការប្រកួតដំណើរការ។
ក្នុងការប្រកួតផ្លូវការ ក្រុមមួយអាចមានកីឡាករលេងលើទីលានមិនលើស ១១ នាក់ ហើយត្រូវមានអ្នកចាំទីម្នាក់។ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយមានតិចជាង ៧ នាក់ ការប្រកួតមិនអាចបន្តជាធម្មតាបានទេ។ ច្បាប់ផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិមាន ១៧ ផ្នែក ចាប់ពីទីលាន រហូតដល់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាល ដូច្នេះការមើលវីដេអូខ្លីមួយមិនអាចជំនួសការយល់ដឹងទាំងមូលបានឡើយ។
- គ្រាប់បាល់រាប់នៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែទីទាំងមូល។
- ការប៉ះបាល់ដោយដៃជាទូទៅជាកំហុស លើកលែងតែដៃស្ថិតក្នុងស្ថានភាពធម្មជាតិ ហើយត្រូវពិនិត្យបរិបទ។
- ការហាមក្រៅល្បែងមិនមែនជាកំហុសគ្រប់ពេលដែលកីឡាករឈរខាងមុខអ្នកការពារទេ។
- អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលជាអ្នកសម្រេចនៅលើទីលាន ខណៈប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូអាចពិនិត្យករណីសំខាន់ៗនៅការប្រកួតដែលមានប្រព័ន្ធនេះ។
សម្រាប់ការពន្យល់ពាក្យបច្ចេកទេស អ្នកអាចមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ពាក្យបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកថ្មី] ដើម្បីកុំឲ្យច្រឡំរវាងបាល់ពិន័យ និងការទាត់សេរី។
អ្នកទស្សនាមើលឃើញអ្វីក្នុងការប្រកួតពិត?
អ្នកទស្សនាមើលឃើញការប្រកួតជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលមានការបញ្ឈប់ជាច្រើន មិនមែន ៩០ នាទីនៃការលេងបន្តឥតឈប់ទេ។ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលនៅចុងតង់ ដើម្បីសងពេលបាត់បង់ពីការរបួស ការប្តូរកីឡាករ ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេលផ្សេងៗ។ ដូច្នេះពេលឃើញលេខ ៤ ឬ ៨ នាទីលើផ្ទាំងបង្ហាញ នោះមិនមែនជាតង់ថ្មីទេ ប៉ុន្តែជាពេលបន្ថែមបន្ទាប់ពី ៤៥ នាទី។
ការប្រកួតដែលបញ្ចប់ស្មើនៅលីគ អាចរក្សាលទ្ធផលស្មើបាន ប៉ុន្តែការប្រកួតជម្រុះត្រូវការអ្នកឈ្នះ អាចបន្តទៅម៉ោងបន្ថែម ៣០ នាទី ហើយបើនៅតែស្មើ នឹងទាត់បាល់ពិន័យកំណត់អ្នកឈ្នះ។ ឧទាហរណ៍ ទិន្នន័យការប្រកួតរបស់ក្រុមជម្រើសជាតិអេហ្ស៊ីបបង្ហាញថា លទ្ធផលអាចត្រូវសម្គាល់ថា ឈ្នះតាមការទាត់បាល់ពិន័យ ទោះបីពិន្ទុក្នុងពេលលេងធម្មតាស្មើក៏ដោយ។ ការបែងចែកនេះសំខាន់ណាស់ ព្រោះអ្នកអានលទ្ធផលខុស ប្រសិនបើមើលតែលេខគ្រាប់បាល់។
[រូបភាព៖ ផ្ទាំងពិន្ទុបង្ហាញលទ្ធផលស្មើ និងពេលបន្ថែម ខណៈអ្នកទស្សនាឈរមើលយ៉ាងតានតឹង]
តើការមើលស្ថិតិអាចជួយយល់ច្បាប់បានទេ? អាច ប៉ុន្តែត្រូវប្រើឲ្យត្រឹមត្រូវ។ ការកាន់បាល់ ៦០ ភាគរយមិនមានន័យថាក្រុមនោះឈ្នះទេ ហើយការទាត់ចំគោលដៅ ៨ ដងក៏មិនស្មើនឹង ៨ គ្រាប់ដែរ។ នៅពានពិភពលោក ២០២៦ អ្នកអាចឃើញទិន្នន័យក្រុម ទីកន្លែង និងពេលវេលាប្រកួតពីប្រភពផ្លូវការ ដូច្នេះត្រូវប្រៀបធៀបស្ថិតិជាមួយលទ្ធផលពិត មិនមែនសន្និដ្ឋានតាមអារម្មណ៍។
ចង់អានការប្រកួតដោយមិនច្រឡំរវាងស្ថិតិ និងច្បាប់មែនទេ? សូមបន្តទៅសេចក្តីណែនាំនេះ។
តើចំណុច ៣ ណាដែលមានឥទ្ធិពលបំផុត?
ចំណុច ៣ ដែលអ្នកចាប់ផ្តើមត្រូវយល់ជាមុនគេគឺ ការហាមក្រៅល្បែង កំហុសដែលនាំទៅបាល់ពិន័យ និងការបែងចែកពេលប្រកួត។ ការយល់ត្រឹមត្រូវលើចំណុចទាំងនេះជួយពន្យល់គ្រាប់បាល់ដែលត្រូវបានលុប កាតដែលត្រូវបានបង្ហាញ និងហេតុផលដែលការប្រកួតបន្តលើស ៩០ នាទី។ ច្បាប់ទាំងបីក៏ជាតំបន់ដែលអ្នកទស្សនាថ្មីៗច្រឡំញឹកញាប់បំផុត។
១. ការហាមក្រៅល្បែង
កីឡាករម្នាក់ស្ថិតក្នុងទីតាំងហាមក្រៅល្បែង ប្រសិនបើផ្នែកណាមួយនៃក្បាល រាងកាយ ឬជើងនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងទាំងបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់។ ប៉ុន្តែការឈរនៅទីតាំងនោះមិនទាន់ជាកំហុសទេ; កំហុសកើតឡើងនៅពេលកីឡាករចូលរួមលេង រំខានអ្នកការពារ ឬទទួលផលពីការប៉ះបាល់របស់គូប្រកួត។ នេះជាចំណុចដែលការមើលរូបថតមួយសន្លឹកអាចបំភាន់ ព្រោះត្រូវពិនិត្យពេលបញ្ជូនបាល់ជាក់លាក់។
២. កំហុស និងការដាក់ទណ្ឌកម្ម
ការទាត់ រុញ ទាញ ប៉ះជើង ឬចូលប្រជែងដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ន អាចនាំទៅការទាត់សេរី ឬបាល់ពិន័យ ប្រសិនបើកើតក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារ។ កាតលឿងជាការព្រមាន ខណៈកាតក្រហមមានន័យថាកីឡាករត្រូវចាកចេញ ហើយក្រុមត្រូវលេងដោយមានកីឡាករតិចជាងមុន។ ច្បាប់ពិនិត្យវីដេអូមិនត្រូវបានប្រើសម្រាប់គ្រប់ការប៉ះទង្គិចទេ; វាផ្តោតលើគ្រាប់បាល់ ការសម្រេចបាល់ពិន័យ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងករណីសម្គាល់អត្តសញ្ញាណខុស។
៣. ពេលលេង និងការប្តូរ
ការប្រកួតធម្មតាមាន ២ តង់ ៤៥ នាទី និងសម្រាកតង់ប្រហែល ១៥ នាទី។ ចំនួនការប្តូរកីឡាករអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត ប៉ុន្តែការប្រកួតជាច្រើនអនុញ្ញាតឲ្យប្តូរ ៥ នាក់ក្នុងពេលលេងធម្មតា ដោយកំណត់ចំនួនឱកាសប្តូរ ដើម្បីកុំឲ្យក្រុមពន្យារពេល។ អ្នកត្រូវអានបទបញ្ជារបស់លីគ ឬពាននីមួយៗ មិនគួរយកច្បាប់មួយពីការប្រកួតផ្សេងមកអនុវត្តដោយស្វ័យប្រវត្តិឡើយ។
- ពេលបាល់ឆ្លងខ្សែចំហៀង៖ បោះបាល់ចូលដោយក្រុមដែលមិនប៉ះចុងក្រោយ។
- ពេលបាល់ឆ្លងខ្សែទីដោយក្រុមការពារប៉ះចុងក្រោយ៖ ទាត់ជ្រុង។
- ពេលបាល់ឆ្លងខ្សែទីដោយក្រុមវាយប្រហារប៉ះចុងក្រោយ៖ ទាត់បាល់ចេញពីទី។
- ពេលអ្នកចាំទីកាន់បាល់យូរពេក ឬក្រុមពន្យារពេល៖ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេល និងដាក់ទណ្ឌកម្មតាមស្ថានភាព។
[តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ វិធីអានស្ថិតិក្រុម និងទម្រង់លេងមុនការប្រកួត]
តើករណីពិសេសណាដែលអ្នកថ្មីតែងតែច្រឡំ?
ករណីពិសេសដែលត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នមានការប៉ះបាល់ដោយដៃ ការបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់ទៅអ្នកចាំទី ការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ និងការបកស្រាយបាល់ពិន័យ។ ច្បាប់មិនអាចកាត់សេចក្តីតាមសកម្មភាពមួយដោយផ្តាច់ពីបរិបទបានទេ ព្រោះទីតាំងដៃ ចម្ងាយពីបាល់ និងចេតនារបស់កីឡាករអាចផ្លាស់ប្តូរលទ្ធផល។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់ពិភពលោកបានផ្សព្វផ្សាយការបកស្រាយច្បាប់សម្រាប់ការប្រកួតអន្តរជាតិ ប៉ុន្តែការអនុវត្តនៅតែស្ថិតក្រោមការសម្រេចរបស់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលក្នុងទីលាន។
ចំណុចព័ត៌មានដែលគេមើលរំលងមួយគឺ បាល់ពិន័យមិនមានន័យថាគ្រាប់បាល់នឹងកើតឡើងជាក់ស្តែងទេ។ គ្រាប់បាល់រាប់បានតែពេលបាល់ឆ្លងខ្សែទីទាំងមូល ហើយអ្នកការពារមិនត្រូវរំលោភច្បាប់ក្នុងពេលទាត់។ ចំណុចទីពីរគឺ ការហាមក្រៅល្បែងអាចត្រូវបានពិនិត្យឡើងវិញតាមរូបភាពជាច្រើន ប៉ុន្តែបន្ទាត់ដែលអ្នកទស្សនាឃើញលើអេក្រង់គឺជាឧបករណ៍ជំនួយ មិនមែនជាការសម្រេចដោយខ្លួនឯងឡើយ។ ដូច្នេះកុំយកបន្ទាត់ក្រាហ្វិកមកជំនួសសេចក្តីសម្រេចផ្លូវការ។
សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមដែលចង់សិក្សាឲ្យជ្រៅជាងនេះ ប្រភព ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ រៀបរាប់លម្អិតពី ១៧ ច្បាប់។ ឯកសារនោះក៏បញ្ជាក់ថា «អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលមានសិទ្ធិសម្រេចចំពោះហេតុការណ៍ពាក់ព័ន្ធនឹងការប្រកួត» ដែលជាមូលហេតុធ្វើឲ្យការបកស្រាយនៅលើទីលានមានសារៈសំខាន់ជាងការមើលឃ្លីបខ្លីៗ។
[រូបភាព៖ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលលើកកាតលឿង ខណៈកីឡាករជាច្រើនឈរជុំវិញតំបន់ពិន័យ]
សម្រាប់អ្នកអានព័ត៌មានពីការទស្សន៍ទាយការប្រកួត គេហទំព័រ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ អាចជួយរៀបចំទិន្នន័យអំពីក្រុម យុទ្ធសាស្ត្រ និងស្ថិតិកីឡាករ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការយល់ច្បាប់ត្រូវមកមុនការទស្សន៍ទាយ ព្រោះការមិនដឹងពីការប្តូរពេល ការពិន័យ ឬលក្ខខណ្ឌជម្រុះអាចធ្វើឲ្យអ្នកបកស្រាយតម្លៃក្រុមខុសទាំងស្រុង។ ប្រសិនបើពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់ ត្រូវកំណត់ថវិកា អានលក្ខខណ្ឌ និងកុំចាត់ទុកការទស្សន៍ទាយជាប្រាក់ចំណេញដែលធានា។
ចង់ប្រៀបធៀបច្បាប់ជាមួយរបៀបវាយតម្លៃក្រុមមែនទេ? សូមមើលធនធានបន្ថែមនៅទីនេះ។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើគួររៀនច្បាប់តាមលំដាប់ណា?
លំដាប់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺ រៀនទីលាន និងចំនួនកីឡាករមុន បន្ទាប់មកសិក្សាពេលប្រកួត និងការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ រួចទើបបន្តទៅការហាមក្រៅល្បែង កំហុស និងប្រព័ន្ធពិនិត្យវីដេអូ។ អ្នកមិនចាំបាច់ចាំពាក្យច្បាប់ទាំង ១៧ ភ្លាមៗទេ ប៉ុន្តែត្រូវអាចឆ្លើយបានថា ហេតុអ្វីបានជាបាល់ត្រូវបានឈប់ ហេតុអ្វីបានជាក្រុមទទួលបាល់ពិន័យ និងហេតុអ្វីបានជាគ្រាប់បាល់មួយត្រូវបានលុប។ ប្រើប្រភពផ្លូវការ រួមបញ្ចូលទិន្នន័យពីពានពិភពលោក ២០២៦ និងប្រៀបធៀបជាមួយការសម្រេចរបស់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាល។ សម្រាប់ការអានប្រកួតឲ្យច្បាស់ សូមកត់សម្គាល់ពេលបញ្ជូនបាល់ មិនមែនតែទីតាំងកីឡាករនៅពេលក្រោយទេ។
យល់ច្បាប់បានត្រឹមត្រូវ គឺជាជំហានដំបូងមុនវិភាគក្រុម ឬប្រើព័ត៌មាននៅ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមជាអ្វី?
ចម្លើយ៖ វាជាគោលការណ៍មូលដ្ឋានសម្រាប់គ្រប់គ្រងការប្រកួតបាល់ទាត់ ដូចជា ចំនួនកីឡាករ ពេលលេង ការរកគ្រាប់បាល់ និងការដាក់ទណ្ឌកម្ម។ ការប្រកួតធម្មតាមានកីឡាករ ១១ នាក់ក្នុងមួយក្រុម និងលេង ៩០ នាទី បែងជា ២ តង់ ៤៥ នាទី។ អ្នកថ្មីគួររៀនពីការបោះបាល់ចូល ការទាត់ជ្រុង ការទាត់សេរី និងបាល់ពិន័យ មុនចូលទៅកាន់ច្បាប់លម្អិត។
សំណួរ៖ តើត្រូវរៀនច្បាប់បាល់ទាត់តាមជំហានណា?
ចម្លើយ៖ ត្រូវរៀនតាមលំដាប់ ទីលាន និងកីឡាករ បន្ទាប់មកពេលប្រកួត ការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ និងការហាមក្រៅល្បែង។ បន្ទាប់ពីនោះ សិក្សាកំហុស កាតលឿង កាតក្រហម និងការពិនិត្យវីដេអូ។ ការមើលការប្រកួតមួយវគ្គដោយកត់សម្គាល់មូលហេតុនៃការឈប់លេង នឹងជួយចងចាំបានល្អជាងការអានបញ្ជីច្បាប់តែមួយមុខ។
សំណួរ៖ តើការហាមក្រៅល្បែងខុសពីការឈរខាងមុខអ្នកការពារយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការឈរខាងមុខអ្នកការពារមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ប៉ុន្តែការចូលរួមលេងពីទីតាំងនោះអាចជាការហាមក្រៅល្បែង។ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលត្រូវពិនិត្យពេលបាល់ត្រូវបានបញ្ជូន និងទីតាំងប្រៀបធៀបនឹងបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ។ កីឡាករដែលមិនប៉ះបាល់ក៏អាចត្រូវផ្តន្ទាទោស ប្រសិនបើរំខានការពារឬទទួលផលពីស្ថានភាពនោះ។
សំណួរ៖ តើបាល់ពិន័យ និងការទាត់សេរីខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់ពិន័យអាចទាត់ចូលទីដោយផ្ទាល់ ហើយត្រូវផ្តល់នៅពេលក្រុមការពារប្រព្រឹត្តកំហុសដែលមានលក្ខណៈធ្ងន់ក្នុងតំបន់ពិន័យ។ ការទាត់សេរីអាចជាប្រភេទផ្ទាល់ ឬប្រយោល អាស្រ័យលើកំហុស ហើយប្រភេទប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនចូលទី។ ការដឹងថាបាល់ត្រូវបានប៉ះដោយអ្នកណាមុនចូលទី គឺជាចំណុចសំខាន់ពេលអានស្ថានការណ៍។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីការប្រកួតមានពេលលើស ៩០ នាទី?
ចម្លើយ៖ ពេលបន្ថែមត្រូវបានដាក់ ដើម្បីសងពេលដែលបាត់ពីការរបួស ការប្តូរ ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេល។ លេខពេលបន្ថែមត្រូវបានបង្ហាញនៅចុងតង់ បន្ទាប់ពី ៤៥ នាទី ឬនៅចុងការប្រកួត។ ប្រសិនបើជាការប្រកួតជម្រុះដែលត្រូវការអ្នកឈ្នះ វាអាចបន្តទៅម៉ោងបន្ថែម ៣០ នាទី និងការទាត់បាល់ពិន័យ។
សំណួរ៖ តើត្រូវបង់ថ្លៃដើម្បីរៀនច្បាប់បាល់ទាត់ឬទេ?
ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់បង់ថ្លៃទេ ព្រោះច្បាប់ផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងព័ត៌មានពានពិភពលោកមានប្រភពសាធារណៈ។ ទោះយ៉ាងណា វគ្គសិក្សាផ្លូវការ ឬសៀវភៅវិភាគអាចមានថ្លៃផ្សេងៗគ្នា។ មុនចំណាយប្រាក់ ត្រូវពិនិត្យថាមាតិកានោះបកស្រាយច្បាប់ឆ្នាំបច្ចុប្បន្ន និងបញ្ជាក់ថាបទបញ្ជាអាចខុសគ្នាតាមលីគឬពាន។
សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចបើមិនយល់ការសម្រេចរបស់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាល?
ចម្លើយ៖ ត្រូវពិនិត្យស្ថានភាពចាប់ពីពេលបាល់ត្រូវបានបញ្ជូន រកមើលកំហុស និងស្តាប់ការពន្យល់ពីប្រភពផ្លូវការ មិនគួរសន្និដ្ឋានតាមឃ្លីបខ្លីមួយទេ។ ពិនិត្យថាការប្រកួតមានប្រព័ន្ធពិនិត្យវីដេអូឬអត់ និងថាតើការសម្រេចស្ថិតក្នុងប្រភេទដែលអាចពិនិត្យបានឬទេ។ ប្រសិនបើនៅតែមិនច្បាស់ សូមប្រៀបធៀបជាមួយច្បាប់ទាំង ១៧ និងសេចក្តីណែនាំរបស់ស្ថាប័នរៀបចំការប្រកួត។
អរគុណសម្រាប់ការអាន
យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Editorial Archive