មុនហាត់ សូមអានការបញ្ជូនបាល់នេះ
របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា មិនមែនពីការទាត់ឲ្យខ្លាំងបំផុតទេ។ កីឡាករបាល់ទាត់គ្រប់កម្រិត គួរហាត់បញ្ជូនដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងនៅចម្ងាយ ៥–១០ម៉ែត្រ បន...
មុនហាត់ សូមអានការបញ្ជូនបាល់នេះ
របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា មិនមែនពីការទាត់ឲ្យខ្លាំងបំផុតទេ។ កីឡាករបាល់ទាត់គ្រប់កម្រិត គួរហាត់បញ្ជូនដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងនៅចម្ងាយ ៥–១០ម៉ែត្រ បន្ទាប់មកបន្ថែមចម្ងាយទៅ ១៥–២៥ម៉ែត្រ ដើម្បីបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ។ មុនទទួលបាល់ ត្រូវស្កេនទីលានយ៉ាងហោចណាស់ ២ដង៖ មើលជុំវិញមុនបាល់មកដល់ និងមើលគោលដៅមុនបញ្ជូន។ លំហាត់គូ អនុវត្ត ៣សិត សិតនីមួយៗ ២០ដង ដោយកំណត់ភាពជោគជ័យយ៉ាងតិច ៨០ភាគរយ។ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងស្តង់ដាររបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ជួយបញ្ជាក់បរិបទនៃការលេង ប៉ុន្តែការអភិវឌ្ឍជំនាញត្រូវការការហាត់ជាប្រព័ន្ធ។ ចំណុចដែលត្រូវធ្វើថ្ងៃនេះ គឺចាប់ផ្តើមពីការបញ្ជូនខ្លីដោយជើងទាំងពីរ ហើយកត់ត្រាភាគរយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ។

ការហាត់ត្រឹមត្រូវមិនចាំបាច់ប្រើឧបករណ៍ថ្លៃទេ ប៉ុន្តែត្រូវមានគោលដៅវាស់វែងច្បាស់លាស់។ រៀបកោណ ៤ ដុំជាច្រកទទឹងប្រហែល ២ម៉ែត្រ ហើយឲ្យដៃគូឈរចម្ងាយ ៨ម៉ែត្រ ដើម្បីក្លែងបរិយាកាសប្រកួតរបស់ក្រុមដូចជា ក្លិបបាសេឡូណា ឬ ក្លិបលីវើភូល ដែលត្រូវបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ។ ចាប់ផ្តើមដោយបញ្ជូនទៅជើងខាងឆ្ងាយរបស់ដៃគូ បន្ទាប់មកបញ្ជូនទៅជើងខាងជិត ដើម្បីបង្ខំឲ្យអ្នកទទួលបាល់ផ្លាស់ទី។ សម្រាប់ម៉ាក យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ការវិភាគការប្រកួត និងស្ថិតិកីឡាករ គួរមើលជាមួយបច្ចេកទេសផ្ទាល់ ព្រោះវីដេអូអាចបង្ហាញលទ្ធផល ប៉ុន្តែមិនជំនួសការធ្វើចលនារបស់ជើងបានឡើយ។ ចង់រៀនការរៀបចំលំហាត់បន្ថែម សូមចូលមើលប្រធានបទដែលពាក់ព័ន្ធខាងក្រោម។
មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
ជំនឿទី១៖ បញ្ជូនខ្លាំងជាង គឺល្អជាង — ត្រូវកែតម្រូវ
មិនត្រឹមត្រូវទេ៖ បញ្ជូនល្អគឺបាល់មានល្បឿនសមស្រប ទិសដៅច្បាស់ និងអាចឲ្យដៃគូលេងបន្តបានក្នុងការប៉ះទីមួយ។ កម្លាំងគួរត្រូវកែតាមចម្ងាយ ៥ម៉ែត្រ ១០ម៉ែត្រ ឬ ២០ម៉ែត្រ មិនមែនប្រើកម្លាំងដូចគ្នាគ្រប់ស្ថានភាពទេ។
កំហុសដែលឃើញញឹកញាប់ គឺកីឡាករបែរខ្លួនទៅគោលដៅ ប៉ុន្តែដាក់ជើងទ្រមិនត្រឹមត្រូវ ឬទាត់ត្រូវផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ សម្រាប់បញ្ជូនតាមដី ជើងទ្រគួរដាក់ក្បែរបាល់ ប្រហែល ១០–១៥សង់ទីម៉ែត្រ ហើយម្រាមជើងបែរទៅគោលដៅ។ ផ្ទៃជើងខាងក្នុងត្រូវប៉ះកណ្ដាលបាល់ ដើម្បីកាត់បន្ថយការបង្វិលមិនចង់បាន។ ប្រសិនបើបាល់ឈប់មុនដល់ដៃគូ នោះបន្ថែមកម្លាំងតិចៗ មិនមែនប្តូរទៅទាត់ដោយម្រាមជើងឡើយ។ សាកវាស់លទ្ធផលដោយច្បាប់ ១០បាល់៖ បើបញ្ជូនចូលច្រកបានតិចជាង ៨ដង ត្រូវបន្ថយល្បឿន ហាត់ទម្រង់ជើង និងរក្សាក្បាលឲ្យស្ងប់ជាមុន។
បច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងបាល់ដោយជើងទាំងពីរ
លំហាត់មានប្រសិទ្ធភាពមួយគឺ “បញ្ជូន និងផ្លាស់ទី”។ ដៃគូទីមួយបញ្ជូនពីចម្ងាយ ៨ម៉ែត្រ ខណៈអ្នកទទួលត្រូវប៉ះបាល់ទៅខាងឆ្វេង ឬស្តាំមួយម៉ែត្រ មុនបញ្ជូនត្រឡប់។ លំហាត់នេះបង្រៀនឲ្យអ្នកកុំឈររង់ចាំបាល់ និងកុំបញ្ជូនទៅកន្លែងដែលដៃគូកំពុងឈរ។ កំណត់ពេល ៦០វិនាទីក្នុងមួយសិត ហើយរាប់ចំនួនបញ្ជូនដែលដៃគូអាចលេងបន្តដោយមិនបាត់បាល់។ ក្រុម អាល្លឺម៉ង់ និង អេស្ប៉ាញ ត្រូវបានគេស្គាល់ពីការបញ្ជូនជាប្រព័ន្ធ ប៉ុន្តែគោលការណ៍សំខាន់មិនមែនបញ្ជូនច្រើនបំផុតទេ គឺបញ្ជូននៅពេល និងទៅកន្លែងដែលមានប្រយោជន៍បំផុត។ ស្តាប់ចំណុចនេះឲ្យច្បាស់ — ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវមានតម្លៃជាងការបញ្ជូនលឿន។
ជំនឿទី២៖ ត្រូវមើលបាល់ជានិច្ច — ត្រឹមតែពាក់កណ្តាលប៉ុណ្ណោះ
ការមើលបាល់មានសារៈសំខាន់ពេលទទួល ប៉ុន្តែការមើលទីលានមុនបាល់មកដល់ជួយសម្រេចចិត្តបានលឿនជាង។ កីឡាករគួរស្កេនយ៉ាងតិច ២ដង មុនទទួលបាល់ ហើយប្រើការប៉ះទីមួយដើម្បីបើកមុំលេង មិនមែនឈប់បាល់នៅក្រោមជើងទេ។
ការស្កេនមានន័យថា បង្វិលក្បាលមើលស្មាខាងឆ្វេង និងខាងស្តាំ មុនពេលបាល់មកដល់។ ប្រសិនបើខ្សែការពារ បារាំង នៅពីក្រោយ នោះប៉ះបាល់ទៅមុខ ឬបញ្ជូនត្រឡប់មួយប៉ះទៅដៃគូ។ ប្រសិនបើមានចន្លោះទំនេរនៅខាងស្តាំ ការប៉ះទីមួយគួររុញបាល់ទៅទីនោះ។ លំហាត់ជាក់លាក់គឺឲ្យដៃគូបង្ហាញពណ៌កោណនៅពេលបាល់កំពុងធ្វើដំណើរ ហើយអ្នកទទួលត្រូវហៅពណ៌នោះមុនប៉ះបាល់។ អនុវត្ត ៣សិត សិតនីមួយៗ ១២ដង ដោយប្តូរជើងទទួល។ វាជាវិធីវាស់ការយល់ដឹង មិនមែនត្រឹមវាស់ភាពស្អាតនៃការប៉ះបាល់ឡើយ។
“កីឡាករត្រូវគោរពច្បាប់ហ្គេម និងស្មារតីនៃការលេងដោយយុត្តិធម៌” — គោលការណ៍ក្នុងឯកសាររបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បង្ហាញថា បច្ចេកទេសត្រូវដំណើរការជាមួយការសម្រេចចិត្ត និងវិន័យ។ ចំណុចគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍គឺ ការបញ្ជូនមួយប៉ះដែលត្រឹមត្រូវអាចលឿនជាងការបញ្ជូនបីប៉ះ ប៉ុន្តែវាត្រូវការការស្កេនជាមុន។ ដូច្នេះ កុំហាត់តែជើងប៉ះបាល់; ហាត់ភ្នែក ក្បាល និងការប្រាស្រ័យទាក់ទងផងដែរ។
ចង់មើលវិធីភ្ជាប់ការស្កេនជាមួយការបញ្ជូនក្នុងប្រកួត សូមបន្តទៅផ្នែកយុទ្ធសាស្ត្រនេះ។

ជំនឿទី៣៖ ជើងខ្សោយមិនចាំបាច់ហាត់ — ខុសទាំងស្រុង
ការមិនហាត់ជើងខ្សោយធ្វើឲ្យជម្រើសបញ្ជូនត្រូវបានកាត់បន្ថយ ហើយខ្សែការពារអាចបង្ខំអ្នកទៅម្ខាងដែលខ្លួនចង់បាន។ គោលដៅសមរម្យសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមគឺឲ្យជើងខ្សោយសម្រេចភាពត្រឹមត្រូវ ៦០ភាគរយជាមុន បន្ទាប់មកបង្កើនទៅ ៨០ភាគរយ មុនបន្ថែមសម្ពាធការពារ។
កុំចាប់ផ្តើមដោយការបញ្ជូនវែង ៣០ម៉ែត្រ ព្រោះវាលាក់កំហុសក្នុងទម្រង់ជើង និងធ្វើឲ្យអ្នកបាត់ទំនុកចិត្ត។ ប្រើលំដាប់បីជំហាន៖
- បញ្ជូនជើងខ្សោយពីចម្ងាយ ៥ម៉ែត្រ ចំនួន ២០ដង ទៅច្រកទទឹង ២ម៉ែត្រ។
- បន្ថែមចម្ងាយទៅ ១០ម៉ែត្រ ហើយទទួលបាល់ដោយជើងមួយ បញ្ជូនដោយជើងម្ខាងទៀត។
- បញ្ចូលខ្សែការពារអកម្ម បន្ទាប់មកប្តូរទៅសម្ពាធពេញលេញរយៈពេល ៣០វិនាទី។
គ្រូបង្វឹកគួរកត់ត្រាចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ចំនួនបាល់បាត់ និងពេលវេលាដែលត្រូវការសម្រេចចិត្ត។ តួលេខទាំងនេះមានប្រយោជន៍ជាងការសរសើរទូទៅថា “លេងល្អ”។ សម្រាប់ការវិភាគការប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ អាចភ្ជាប់ទិន្នន័យការបញ្ជូនជាមួយតំបន់ទីលាន ដើម្បីរកឃើញថាអ្នកខាតបាល់នៅពេលបញ្ជូនទៅមុខ ឬនៅពេលបញ្ជូនត្រឡប់។
ចំណុចប្រតិបត្តិការដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលងគឺការកែទម្រង់ស្បែកជើង និងផ្ទៃទីលាន។ បាល់ដែលមានសម្ពាធខុស ឬទីលានសើមអាចប្តូរល្បឿនបាល់យ៉ាងច្បាស់ ដូច្នេះត្រូវកត់សម្គាល់លក្ខខណ្ឌហាត់រាល់សម័យ។ ការប្រៀបធៀបតួលេខនៅថ្ងៃស្ងួត និងថ្ងៃភ្លៀង នឹងបង្ហាញថាបញ្ហាមកពីបច្ចេកទេស ឬមកពីបរិយាកាស។
តើអ្វីពិតជាដំណើរការ សម្រាប់របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់?
វិធីដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺបញ្ចូលបច្ចេកទេសមូលដ្ឋាន ការស្កេន ការផ្លាស់ទី និងសម្ពាធការពារ ក្នុងលំដាប់ពីងាយទៅពិបាក។ សម័យហាត់ ៤៥–៦០នាទី គួរមានការកម្តៅ ១០នាទី លំហាត់បញ្ជូន ២០នាទី និងល្បែងស្ថានការណ៍ ១៥–២០នាទី។
សម្រាប់សម័យហាត់មួយ អាចរៀបចំដូចខាងក្រោម៖
- នាទីទី ០–១០៖ កម្តៅខ្លួន បញ្ជូនជាគូ និងប៉ះបាល់ពីរប៉ះ។
- នាទីទី ១០–២៥៖ បញ្ជូនតាមច្រក ៥–១០ម៉ែត្រ ដោយប្រើជើងទាំងពីរ។
- នាទីទី ២៥–៤០៖ បញ្ជូន ប្តូរកន្លែង និងស្កេនពណ៌កោណ។
- នាទីទី ៤០–៥៥៖ ល្បែង ៤ទល់៤ ដោយកំណត់ឲ្យក្រុមបញ្ជូនបាន ៣ដងមុនចូលតំបន់រកគ្រាប់។
- នាទីទី ៥៥–៦០៖ បន្ថយកម្លាំង និងកត់ត្រាលទ្ធផល។
កំណត់ត្រាគួររួមមានចំនួនប៉ះបាល់ជោគជ័យ ភាគរយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ កំហុសជើងទ្រចំនួន និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ កុំវាស់តែចំនួនបញ្ជូន ព្រោះអ្នកអាចបញ្ជូន ១០០ដងដោយគ្មានគោលដៅយុទ្ធសាស្ត្រ។ វិធីវាស់ដែលមានន័យជាងគឺ “បញ្ជូនជោគជ័យដែលធ្វើឲ្យក្រុមរក្សាការគ្រប់គ្រងបាល់”។ តាមការណែនាំបច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ការសម្រេចចិត្ត និងការផ្លាស់ទីក្រោយបញ្ជូន គឺជាផ្នែកនៃសកម្មភាពបាល់ទាត់ មិនអាចកាត់ចេញពីការវាយតម្លៃបានទេ។
បើចង់ឃើញតារាងហាត់ដែលអាចកត់ត្រាលទ្ធផលរាល់សប្តាហ៍ សូមប្រើធនធានខាងក្រោម។

ការបញ្ជូនវែងត្រូវហាត់បន្ទាប់ពីបញ្ជូនខ្លីមានស្ថិរភាព មិនមែនមុននោះទេ។ ចាប់ផ្តើមចម្ងាយ ១៥ម៉ែត្រ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងសម្រាប់បាល់រាប ហើយប្រើផ្នែកខាងលើជើងសម្រាប់បាល់ដែលត្រូវឆ្លងកាត់ខ្សែការពារ។ ក្បាល និងដងខ្លួនត្រូវនៅពីលើបាល់ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់រាប; បើបើកទ្រូងខ្លាំងពេក បាល់នឹងហោះខ្ពស់។ កំណត់គោលដៅជាតំបន់ទទឹង ៣ម៉ែត្រ មិនមែនគ្រាន់តែចង់ឲ្យបាល់ទៅដល់ដៃគូទេ។ បញ្ជូន ១០ដងក្នុងមួយសិត ចំនួន ៣សិត ហើយសម្រាក ៦០–៩០វិនាទី ដើម្បីកុំឲ្យភាពនឿយហត់បំផ្លាញទម្រង់ជើង។ សម្រាប់កីឡាករដែលហាត់តាមការវិភាគការប្រកួត World Cup 2026 គួរមើលថាតើបាល់វែងត្រូវបានប្រើដើម្បីប្តូរផ្នែកទីលាន ឬដើម្បីរត់ចូលពីក្រោយខ្សែការពារ ព្រោះគោលដៅពីរនេះត្រូវការទិសដៅ និងកម្លាំងខុសគ្នា។
អ្វីខ្លះដែលគួរមិនអើពើ?
គួរមិនអើពើការហាត់ដែលផ្តោតតែលើការទាត់ខ្លាំង វីដេអូបង្ហាញល្បិចមួយដង និងការវាស់សមត្ថភាពដោយគ្មានតួលេខ។ មិនមានលំហាត់ណាមួយធ្វើឲ្យការបញ្ជូនល្អភ្លាមៗក្នុងមួយថ្ងៃទេ ព្រោះជំនាញត្រូវការការធ្វើដដែលៗជាមួយការកែតម្រូវតូចៗ និងសម្ពាធដែលកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់។
ក៏មិនគួរចម្លងទម្រង់របស់ លីយ៉ូណែល ម៉េស៊ី ឬ កេវិន ដឺ ប្រ៊ុយណេ ដោយមិនគិតពីតួនាទី និងកាយសម្បទារបស់ខ្លួនឡើយ។ អ្នកលេងតំបន់ការពារ ត្រូវផ្តោតលើការបញ្ជូនសុវត្ថិភាព និងការបើកមុំ; អ្នកលេងកណ្ដាល ត្រូវផ្តោតលើការស្កេន និងការបញ្ជូនបំបែកខ្សែ; អ្នកលេងស្លាប ត្រូវហាត់ការបញ្ជូនទៅចន្លោះ និងការបញ្ជូនកាត់។ ការផ្លាស់ប្តូរបាល់ដោយគ្មានផែនការអាចធ្វើឲ្យក្រុមរក្សាបាល់បាន ប៉ុន្តែមិនបង្កើតឱកាសឡើយ។ ស្តាប់ចំណុចនេះ — ចំនួនបញ្ជូនខ្ពស់មិនស្មើនឹងគុណភាពយុទ្ធសាស្ត្រទេ។
ចុងក្រោយ កុំហាត់នៅពេលឈឺចាប់សន្លាក់កជើង ជង្គង់ ឬត្រគាក ដោយសង្ឃឹមថាកំហុសនឹងបាត់ទៅ។ ឈប់សម្រាក ពិនិត្យស្បែកជើង និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញ ប្រសិនបើការឈឺចាប់បន្តលើស ៤៨ម៉ោង។ ការរក្សាសុខភាពជួយឲ្យអ្នកហាត់បានជាប់លាប់ ហើយការហាត់ជាប់លាប់ជាអ្វីដែលបង្កើតភាពត្រឹមត្រូវ។
ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់កម្រិតខ្ពស់
សរុបមក របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ល្អត្រូវចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយខ្លី ទម្រង់ជើងត្រឹមត្រូវ និងការស្កេនមុនទទួលបាល់ បន្ទាប់មកបន្ថែមចម្ងាយ ល្បឿន និងសម្ពាធការពារ។ ប្រើគោលដៅ ៨០ភាគរយសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ កត់ត្រាលទ្ធផលរាល់សម័យ និងហាត់ជើងខ្សោយយ៉ាងហោចណាស់ ២០បាល់ក្នុងមួយលំហាត់។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់អាចជួយអ្នកស្វែងយល់ពីស្ថិតិកីឡាករ ការរៀបចំក្រុម និងការប្រកួត World Cup 2026 ប៉ុន្តែការរីកចម្រើនពិតប្រាកដកើតពីការធ្វើត្រឹមត្រូវជាបន្តបន្ទាប់។ ចាប់ផ្តើមសម័យបន្ទាប់ដោយកោណ ៤ដុំ ចម្ងាយ ៨ម៉ែត្រ និងតារាងកត់ត្រាមួយសន្លឹក។
សម្រាប់មេរៀន និងការវិភាគបាល់ទាត់បន្ថែម សូមចូលមើលឥឡូវនេះ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ គឺជាការអនុវត្តការគ្រប់គ្រងទិសដៅ កម្លាំង ពេលវេលា និងការសម្រេចចិត្តពេលបញ្ជូនបាល់។ វាចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥–១០ម៉ែត្រ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ហើយបន្តទៅការបញ្ជូនវែង និងការហាត់ក្រោមសម្ពាធ។ កីឡាករគួរកត់ត្រាភាគរយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ និងចំនួនបាល់បាត់ ដើម្បីដឹងថាកំពុងរីកចម្រើនឬអត់។ ការហាត់ជើងទាំងសងខាងធ្វើឲ្យមានជម្រើសលេងច្រើនជាងមុន។
សំណួរ៖ តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់បញ្ជូនបាល់ដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយឈរជាគូ ចម្ងាយ ៥ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូនតាមដី ២០ដងដោយជើងនីមួយៗ។ បន្ទាប់មកបង្កើនចម្ងាយទៅ ៨–១០ម៉ែត្រ ដាក់កោណទទឹង ២ម៉ែត្រ និងកំណត់គោលដៅភាពត្រឹមត្រូវ ៨០ភាគរយ។ មុនទទួលបាល់ ត្រូវមើលជុំវិញយ៉ាងហោចណាស់ម្តង ហើយបញ្ជូនទៅជើងដែលជួយឲ្យដៃគូបន្តលេងបាន។ ប្រសិនបើទម្រង់ជើងខូច ត្រូវបន្ថយល្បឿនជាមុន។
សំណួរ៖ តើបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ឬផ្នែកខាងលើជើងល្អជាង?
ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងល្អជាងសម្រាប់បញ្ជូនខ្លី និងភាពត្រឹមត្រូវ ខណៈផ្នែកខាងលើជើងសមស្របសម្រាប់បញ្ជូនវែង និងបាល់មានល្បឿន។ បញ្ជូនពីចម្ងាយ ៥–១០ម៉ែត្រ គួរប៉ះកណ្ដាលបាល់ដោយផ្ទៃខាងក្នុង ដើម្បីឲ្យបាល់រាប និងងាយទទួល។ ពេលចម្ងាយលើស ១៥ម៉ែត្រ អាចប្រើផ្នែកខាងលើជើង ប៉ុន្តែត្រូវគ្រប់គ្រងទិសដៅ និងមុំដងខ្លួន។ កុំប្រើបច្ចេកទេសតែមួយសម្រាប់គ្រប់ស្ថានភាព។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់បញ្ជូនតែងតែទៅខុសទិស?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺជើងទ្រមិនបែរទៅគោលដៅ ជើងប៉ះបាល់មិនត្រូវកណ្ដាល និងដងខ្លួនបើកឬផ្អៀងខុស។ ដាក់ជើងទ្រចម្ងាយ ១០–១៥សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយបែរម្រាមជើងទៅកន្លែងដែលចង់បញ្ជូន។ ហាត់ចម្ងាយ ៥ម៉ែត្រជាមួយច្រកកោណទទឹង ២ម៉ែត្រ រហូតបាន ៨ដងក្នុង ១០ដង មុនបង្កើនចម្ងាយ។ ប្រសិនបើកំហុសកើតពេលនឿយហត់ ត្រូវបន្ថែមការសម្រាក ៦០វិនាទីរវាងសិត។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរហាត់ ៣ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ម្តង ៤៥–៦០នាទី។ រាល់សម័យគួរមានបញ្ជូនខ្លី ២០នាទី បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ ១៥នាទី និងល្បែងស្ថានការណ៍ ១៥–២០នាទី។ ទុកយ៉ាងហោចណាស់មួយថ្ងៃសម្រាករវាងសម័យខ្លាំង ដើម្បីឲ្យសាច់ដុំ និងសន្លាក់ស្តារឡើងវិញ។ កីឡាករកម្រិតខ្ពស់អាចបន្ថែមទៅ ៤–៥ដង ប៉ុន្តែត្រូវកែចំនួនតាមបន្ទុកប្រកួត និងស្ថានភាពរាងកាយ។
សំណួរ៖ តើអាចហាត់បញ្ជូនបាល់ម្នាក់ឯងបានទេ?
ចម្លើយ៖ អាចហាត់ម្នាក់ឯងបាន ដោយប្រើជញ្ជាំង របាំងបញ្ជូន ឬគោលដៅកោណ ប៉ុន្តែការហាត់ជាគូមានអត្ថប្រយោជន៍ជាងសម្រាប់ការស្កេន និងសម្រេចចិត្ត។ អ្នកអាចបញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ៣សិត សិតនីមួយៗ ២០ដង ដោយទទួលដោយជើងមួយ និងបញ្ជូនដោយជើងម្ខាងទៀត។ បន្ថែមកោណនៅខាងឆ្វេង និងស្តាំ ដើម្បីឲ្យការប៉ះទីមួយមានទិសដៅ។ ទោះជាយ៉ាងណា ត្រូវបញ្ចូលការហាត់ជាមួយដៃគូយ៉ាងហោចណាស់ម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីសាកល្បងក្រោមសម្ពាធពិតប្រាកដ។
អរគុណសម្រាប់ការអាន
យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Editorial Archive